خبرنگار:بهاره امینی تحریم یوروویژن از سوی اسپانیا، هلند، ایرلند و اسلوونی در اعتراض به حضور اسرائیل، اکنون تهدیدی مستقیم برای بودجه و مدل درآمدی این مسابقه شده؛ رویدادی که هر سال صدها میلیون یورو گردش مالی ایجاد میکند.
به گزارش پایگاه خبری”صبح جامعه”؛ رقابت آواز «یوروویژن» که سالها از آن بهعنوان بزرگترین رویداد تلویزیونی غیرورزشی اروپا یاد میشد، امروز در یکی از بحرانیترین مقاطع تاریخ هفتادساله خود قرار گرفته است؛ بحرانی که برخلاف ظاهرِ موسیقایی و سرگرمکننده این برنامه، ریشهای کاملاً سیاسی و اقتصادی دارد.
تصمیم اتحادیه پخش اروپا برای حفظ حضور اسرائیل آن هم در بحبوحۀ جنگ غزه و انتقادهای گسترده از رفتار این رژیم، اکنون دودش به چشم خود مسابقه رفته و ساختار مالی آن را با لرزش بیسابقهای روبهرو کرده است.
یوروویژن در اروپا جایگاهی فراتر از یک مسابقه خوانندگی دارد. شبکههای تلویزیونی دولتی کشورهای عضو اتحادیه پخش اروپا در آن شرکت میکنند؛ یعنی «شرکتکنندگان» نه خوانندگان، بلکه شبکههای ملی هستند. هر شبکه با پرداخت سهم مالی مشخص، هم در اجرای مسابقه نقش دارد و هم حق پخش و مشارکت در انتخاب نماینده کشورش را به دست میآورد.
به بیان سادهتر، یوروویژن یک پروژه مشترک تلویزیونی میان ۴۰ کشور است که هزینههای آن از محل بودجه شبکههای دولتی، اسپانسرینگ و فروش حق پخش تأمین میشود.همین ساختار پیچیده سبب شده خروج چند کشور، بهویژه کشورهای بزرگ، ضربهای مستقیم به تراز مالی این برنامه وارد کند؛ اتفاقی که اکنون در حال رخ دادن است.
سقوط ارزش تجاری یوروویژن؛ خطر ریزش اسپانسرهای بزرگ
ماجرا از آنجا آغاز شد که چهار کشور اروپایی ـ اسپانیا، هلند، ایرلند و اسلوونی پنجشنبه گذشته اعلام کردند بهدلیل خودداری اتحادیه پخش اروپا از حذف اسرائیل، در دوره بعدی یوروویژن شرکت نخواهند کرد.
این تصمیم نه تنها یک شوک رسانهای، بلکه تهدیدی مستقیم برای بودجه مسابقه محسوب میشود؛ زیرا برخی از این کشورها از بزرگترین تأمینکنندگان مالی یوروویژن هستند.اسپانیا بهتنهایی سالانه بیش از ۳۳۰ هزار یورو در برگزاری رقابت مشارکت داشته است؛ رقمی که با خروج آن باید میان کشورهای دیگر تقسیم شود، آنهم در دورانی که بسیاری از دولتهای اروپایی با بحران بودجه و فشار تورمی دستوپنجه نرم میکنند.
کارشناسان رسانهای اروپا هشدار دادهاند که کاهش تعداد کشورهای شرکتکننده بهمعنای کاهش مخاطبان، اسپانسرهای کمتر و افت ارزش تبلیغاتی مسابقه است. یوروویژن در سالهای اخیر حدود ۱۶۰ میلیون بیننده داشته است، اما خروج کشورهای اصلی میتواند این عدد را میلیونها نفر پایین بیاورد؛ افتی که مستقیماً درآمدهای تجاری مسابقه را تهدید میکند.
این بحران اما تنها یک ماجرای مالی نیست؛ روایت آن در بطن خود داستانی از شکاف عمیق سیاسی نیز دارد. بسیاری از شبکههای اروپایی، بهویژه ایرلند، صراحتاً اعلام کردهاند که ادامه حضور در مسابقه در حالی که «غزه همچنان قربانی میدهد»، اقدامی غیراخلاقی است. برخی شبکهها نیز برگزارکنندگان را متهم کردهاند که تحتتأثیر فشارهای سیاسی و لابیهای اسرائیلی قرار گرفتهاند و «بیطرفی» ادعایی مسابقه را زیر سؤال بردهاند.
در مقابل، رژیم صهیونیستی و شبکه دولتی «کان» با ادعای مظلومنمایی، انتقادها را «بایکوت فرهنگی» نامیدهاند و مدعیاند حذف اسرائیل سیاسیسازی مسابقه است؛ در حالی که بسیاری از منتقدان معتقدند سیاسیشدن یوروویژن دقیقاً از سوی خود اسرائیل و حامیانش صورت گرفته است، نه از سوی کشورهای معترض.
افزایش هزینههای میزبان اتریش؛ یوروویژن از سود به زیان نزدیک میشود
اکنون نگرانی میزبان دوره آینده، اتریش، نیز افزایش یافته است. رئیس شبکه ORF اعلام کرده که خروج چند کشور «بار مالی چشمگیری» دارد و وضعیت بودجه مسابقه را سختتر میکند.
در همین حال، مارتن گرین مدیر مسابقه یوروویژن اعلام کرده است که باوجود موج انتقادها، حدود ۳۵ کشور برای حضور در نسخه ۲۰۲۶ اعلام آمادگی کردهاند؛ اما همزمان تأیید کرد که پنج کشور نیز بهطور رسمی گفتهاند بهدلیل تداوم حضور اسرائیل در این رویداد شرکت نخواهند کرد.او با «قابل احترام» خواندن مواضع این کشورها افزود که امیدوار است شبکههای کنارکشیده «در سال ۲۰۲۷ دوباره به چرخه مسابقه بازگردند».
این اظهارات نشان میدهد برگزارکنندگان از یکسو تلاش میکنند ثبات ظاهری مسابقه را حفظ کنند و از سوی دیگر، خود نیز نسبت به گسترش بحران و تبعات مالی آن نگراناند.برخی کارشناسان حتی پیشبینی کردهاند که اگر کشورهایی بیشتری کنارهگیری کنند، ممکن است یوروویژن ۲۰۲۶ کوچکتر، کمخرجتر و کمتر دیدهشدهتر باشد؛ وضعیتی که با شعار رسمی این رقابت یعنی «متحد با موسیقی» کاملاً در تضاد است.
در این میان، موضوع مهم دیگری نیز مطرح است: کاهش اعتماد عمومی به یوروویژن. سالها بود که این مسابقه، فارغ از کیفیت هنری یا سلیقه موسیقایی، بهعنوان رویدادی سرگرمکننده و بیحاشیه شناخته میشد، اما امروز تبدیل به نمادی از اختلافات ژئوپلیتیکی شده است. برای نخستین بار در تاریخ این مسابقه، بحث بر سر جنگ غزه و پیامدهای آن، بنیان یک رویداد فرهنگی اروپایی را متزلزل کرده است.
*انتهای خبر
خبرنگار : محمد امینی 
